[x] ปิดหน้าต่างนี้
ก้าวทุกวินาที กับ... สหวิชา ดอท คอม
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
   
   
หมวดหมู่ : ภาษาไทย
ทุกข์ของชาวนาในบทกวี
ศุกร์ ที่ 19 เดือน มิถุนายน พ.ศ.2552
บทพระราชนิพนธ์ของสมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาฯ ที่สะท้อนพระเมตตา   


 ทุกข์ของชาวนาในบทกวี

ผู้แต่ง  สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

ลักษณะการแต่ง   ร้อยแก้วประเภทเรียงความ

ที่มาของเรื่อง  ชวนคิดพิจิตรภาษา  ในหนังสือมณีพลอยร้อยแสง

จุดมุ่งหมาย  เพื่อแสดงแนวพระราชดำริเกี่ยวกับบทกวีไทยและบทกวีจีน ที่กล่าวถึงความทุกข์ยากของชาวนา

สาระสำคัญโดยสรุป   เนื้อความแสดงถึงความเข้าพระทัยปัญหาต่างๆ ของชาวนาและยังสะท้อนพระเมตตาธรรมอันเปี่ยมล้นของพระองค์ที่มีต่อชาวนา ทรงนำบทกวีของจิตร ภูมิศักดิ์มาวิเคราะห์ เกี่ยวกับความยากลำบาบของชาวนาไทย และทรงแปลบทกวีจีนของหลี่เชินเป็นภาษาไทย ทำให้เห็นภาพชีวิตชองชาวนาไทยและชาวนาจีน ไม่ได้มีความแตกต่างกันเท่าใดนัก

                                                 ภาพจาก : http://www.ohmpps.go.thเนื้อหาของเรื่อง



              เมื่อครั้งเป็นนิสิต ข้าพเจ้าได้เคยอ่านผลงานของ จิตร ภูมิศักดิ์ อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ศึกษา อย่างละเอียด หรือวิเคราะห์อะไร
 เพียงแต่ได้ยินคำเล่าลือว่า เขาเป็นคนที่ค้นคว้าวิชาการได้กว้างขวาง และลึกซึ้งถี่ถ้วน ในสมัยที่เราเรียนหนังสือกัน
ได้มีผู้นำบทกวีของจิตรมาใส่ทำนองร้องกัน ฟังติดหู มาจนถึงวันนี้

                 เปิบข้าวทุกคราวคำ                  จงสูจำเป็นอาจิณ
                เหงื่อกูที่สูกิน                            จึงก่อเกิดมาเป็นคน
                ข้าวนี้น่ะมีรส                             ให้ชนชิมทุกชั้นชน
                 เบื้องหลังสิทุกข์ทน                และขมขื่นจนเขียวคาว
                จากแรงมาเป็นรวง                  ระยะทางนั้นเหยียดยาว
                 จากรวงเป็นเม็ดพราว            ล้วนทุกข์ยากลำเค็ญเข็ญ
                เหงื่อยหยดสักกี่หยาด           ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น
                  ปูดโปนกี่เส้นเอ็น                     จึงแปรรวงมาเปิบกัน
                 น้ำเหงื่อยที่เรื่อแดง              และนำแรงอันหลั่งริน
                 สายเลือดกูทั้งสิ้น                   ที่สูซดกำซาบฟัน
ดูจากสรรพนามที่ใช้ว่า กู ในบทกวีนี้ แสดงว่าผู้ที่พูดคือชาวนา ชวนให้คิดว่าเรื่องจริงๆ นั้น ชาวนาจะมีโอกาสไหม
ที่จะ ลำเลิก กับใครๆ ว่า ถ้าไม่มีคนที่คอยเหนื่อยยากตรากตรำอย่างพวกเขา คนอื่นๆ จะเอาอะไรกิน
อย่าว่าแต่การลำเลิกทวงบุญคุณเลย ความช่วยเหลือที่สังคม มีต่อคนกลุ่มนี้ ในด้านของปัจจัยในการผลิต
การพยุงหรือการประกันราคา และการักษาความยุติธรรมทั้งปวง ก็ยังแทบจะเป็นไปไม่ได้ ทำให้ในหลายๆ
ประเทศ ที่มีการพัฒนาเศรษฐกิจ ชาวนาต่างก็จะละทิ้งอาชีพเกษตรกรรม ไปอยู่ในภาคอุตสาหกรรม หรือการ
บริโภค ซึ่งทำให้ตนมีรายได้สูงกว่า หรือได้เงินเร็วกว่า แน่นอนกว่า มีสวัสดิการดีกว่า
 และไม่ต้องเสี่ยงมากเท่าการเป็นชาวนา บางคนที่ยังคงอยู่ ในภาคเกษตรกรรม ก็มักจะนิยมเปลี่ยนพืชที่ปลูก
จากธัญพืช ซึ่งมักจะได้ราคาต่ำ เพราะรัฐบาล ก็มีความจำเป็น ที่จะต้องขยับขยายตัวให้อยู่ในสถานะที่ดีขึ้นได้
อาจแย่ลงเสียด้วยซ้ำ แล้วก็ไม่มีสิทธิ ที่จะอุทธรณ์ฎีกากับใคร ถึงจะมีคนแบบจิตร ที่พยายามใช้จินตนาการสะท้อนความในใจ ออกมาสะกิดใจ คนอื่นบ้าง แต่ปัญหาก็ยังไม่หมดไป

หลายปีมาแล้วข้าพเจ้าอ่านพบบทกวีจีนบทหนึ่ง ผู้แต่งชื่อหลี่เชิน ชาวเมืองอู่ชี มีชีวิตอยู่ ในระหว่างปี ค.ศ. ๗๗๒
ถึง ๘๔๖ สมัยราชวงศ์ถัง ท่านหลี่เชินได้บรรยายความในใจไว้ เป็นบทกวีภาษาจีน ข้าพเจ้าจะพยายามแปล
ด้วยภาษาที่ขรุขระไม่เป็นวรรณศิลป์ เหมือนบทกวีของ จิตร ภูมิศักดิ์

                       หว่านข้าวในฤดูใบไม้ผลิ ข้าวเมล็ดหนึ่ง
                      จะกลายเป็นหมื่นเมล็ดในฤดูใบไม้ร่วง
                      รอบข้างไม่มีนาที่ไหนทิ้งว่าง
                      แต่ชาวนาก็ยังอดตาย
                      ตอนอาทิตย์เที่ยงวัน ชาวนายังพรวนดิน
                      เหงื่อยหยดบนดินภายใต้ต้นข้าว
                      ใครจะรู้บ้างว่าในจานใบนั้น
                      ข้าวแต่ละเม็ดคือความยากแค้นแสนสาหัส

              กวีผู้นี้รับราชการมีตำแหน่งเป็นข้าราชการส่วนท้องถิ่น อยู่ในชนบท ฉะนั้นเป็นไปได้ ที่เขาจะได้เห็น
ความเป็นอยู่ของราษฎรชาวไร่ชาวนาในยุคนั้น และเกิดความสะเทือนใจ จึงได้บรรยาย ความรู้สึกออกเป็นบทกวี
ที่เขาให้ชื่อว่า ประเพณีดั้งเดิม บทกวีของหลี่เชินเรียบๆ ง่ายๆ แต่ก็แสดงความขัดแย้งชัดเจน แม้ว่าในฤดูกาลนั้น
ภูมิอากาศจะอำนวยให้พืชพันธุ์ธัญญาหารบริบูรณ์ดี แต่ผลผลิตไม่ได้ตกเป็นประโยชน์ของผู้ผลิตเท่าที่ควร

           เทคนิคในการเขียนของหลี่เชินกับของจิตรต่างกัน คือ หลี่เชินบรรยายภาพที่เห็น เหมือนจิตรกรวาดภาพ
ให้คนชม ส่วนจิตรใช้วิธีเสมือนกับ นำชาวนามาบรรยาย เรื่องของตน ให้ผู้อื่นอ่านฟังด้วยตนเอง

เวลานี้สภาพบ้านเมืองก็เปลี่ยนไป ตั้งแต่สมัยหลี่เชินเมื่อพันกว่าปี สมัยจิตร ภูมิศักดิ์ เมื่อ ๓๐ กว่าปีที่แล้ว
สมัยที่ข้าพเจ้าได้เห็นเอง ก็ไม่มีอะไรแตกต่างกันนัก ฉะนั้นก่อนที่ทุกคน จะหันไปกินอาหารเม็ดเหมือนนักบินอวกาศ
 เรื่องความทุกข์ของชาวนา ก็คงยังจะเป็นแรงสร้างความ สะเทือนใจให้แก่กวียุคคอมพิวเตอร์สืบต่อไป

                     สิงหาคม ๒๕๓๓
         พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ
          พิมพ์ครั้งแรก ในหนังสือ มณีพลอยร้อยแสง ๒๕๓๓

เก็บสาระจากการอ่านด้วยคำถามต่อยอด
      ๑. จากบทประพันธ์นี้ ให้อภิปรายข้อเหมือน และข้อต่าง ของบทกวีไทยและบทกวีจีน
      ๒. บทกวีจีนแสดงความขัดแข้งอย่างไร

กิจกรรมเสนอแนะ
      ๑. ประกวดบทกวีเกี่ยวกับชาวนา
      ๒. ประกวดคำขวัญในการรับประทานข้าว ให้หมดไม่เหลือทิ้ง
      ๓.  ประกวดโครงงาน เรื่อง การแปรรูปผลิตภัณฑ์จากข้าว

บูรณาการ
      สาระการเรียนรู้ การงานอาชีพ
วิชาเกษตร  การวิจัยดินที่เหมาะสำหรับการปลูกข้าวหอมมะลิ
      สาระการเรียนรู้ การงานอาชีพ วิชาคหกรรม  การทำอาหารพื้นบ้านจากข้าว
      สาระการเรียนรู้  สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เรื่อง ข้าวกับพิธีกรรม
      สาระการเรียนรู้  คณิตศาสตร์  การคำนวณต้นทุนการปลูกข้าว
      สาระการเรยนรู้ ภาษาต่างประเทศ  ศัพท์สำคัญเกี่ยวกับการปลูกข้าว
      สาระการเรียนรู้  ศิลปะ  วิชานาฏศิลป์  ระบำยอดข้าว

                  ที่มา : เพลินพิศ  สุพพัตกุล แผนการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาไทย ท๓๑๑๐๑
             ที่มา : เพลินพิศ  สุพพัตกุล เอกสารประกอบการเรียนรู้วิชาภาษาไทย
                  ขอบคุณ : http://www.thaihandiworks.com



เข้าชม : 38260
นำเสนอโดย : นางเพลินพิศ สุพพัตกุล
โรงเรียนประโคนชัยพิทยาคม
สพท. บุรีรัมย์ เขต2
อยู่ในขั้น : ผู้คุมกฎ

แชร์ไปที่ Facebook

  หมวดหมู่ ภาษาไทย ล่าสุด
พระบรมนามาภิไธย-พระปรมาภิไธย
โดย : [เข้าชม : 12485 ]
กาพย์เห่เรือ ตอน เห่ชมเรือ
โดย : [เข้าชม : 129340 ]
พี่มาก พระโขนง กับคำรื่นหู
โดย : [เข้าชม : 39588 ]
ภาษาในอินเตอร์เน็ตมีผลต่อภาษาไทยอย่างไร
โดย : [เข้าชม : 38118 ]
การเว้นวรรคตอน
โดย : [เข้าชม : 44344 ]
หัวใจชายหนุ่ม ตอนคุณค่าการใช้ภาษา
โดย : [เข้าชม : 43051 ]
มหาเวสสันดรชาดก ตอน องค์ประกอบของชาดก
โดย : [เข้าชม : 40909 ]
มงคลสูตรคำฉันท์ ตอน อำนาจของคำถาม
โดย : [เข้าชม : 44002 ]
มหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี
โดย : [เข้าชม : 48697 ]
รามเกียรติ์...เอราวัณ
โดย : [เข้าชม : 55403 ]
 10 สาระการเรียนรู้ Text Random
หมุนตาม"นาฬิกาชีวิต"หลักความสมดุลเพื่อ"ชีวิตที่ดีกว่า"
หญ้าทะเลลดลงอย่างรวดเร็ว
เตือนภัย....ระวัง !! ทะเลดูด
หนูไม่ได้เป็น "เด็กเส้น" นะค่ะ
ขายประกันผ่านมือถือ คุณอยากซื้อหรือไม่ ?
'ชื่อนั้นสำคัญไฉน'
Thai Massage Activity
ยอดฮิต ฟ้าทะลายโจร ยาวิเศษ ต้มดื่ม แก้ไข้หวัด 2009
“กระเจียว” ราชินีป่า เธอมากับฝน"
เตรียมพร้อมต้อนรับ "สุริยุปราคา" แห่งศตวรรษ อีกกี่วันจะได้ชม
 
     "สหวิชา ดอท คอม" เป็นแหล่งรวมเนื้อหาความรู้ต่าง ๆ บอกเล่าประสบการณ์เกี่ยวกับเนื้อหา และการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนจากครูทั่วประเทศ นำมาแลกเปลี่ยนในเว็บไซต์แห่งนี้ ซึ่งเนื้อหาทั้งหมดได้ถูกกลั่นกลรองมาจากความรู้ ประสบการณ์ในการทำงานของทีมงานทุกคน...ดังนั้น ทุกเรื่องราว ทุกเนื้อหาสาระจึงเป็นลิขสิทธิ์ของผู้เขียนและสำนักเทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ หากบุคคลใดที่มีความประสงค์จะนำเนื้อหาเรื่องราวใด ๆ ในเว็บไซต์แห่งนี้ไปนำเสนอในรูปแบบใด ๆ จึงควรที่จะอ้างอิงและให้เครดิตกับ "สหวิชา ดอท คอม" เพื่อเป็นการสนับสนุนและเป็นกำลังใจในการทำงานแก่ทีมงานทุกคนที่เพียรค้นคว้าหาความรู้มานำเสนอ ขอขอบคุณผู้ที่ให้ความสนใจทุกท่านที่เล็งเห็นความสำคัญในสาระการเรียนรู้ต่าง ๆ ...เราขอน้อมรับทุกคำติชมและจะนำไปพัฒนาปรับปรุงในการทำงานให้ดียิ่งขึ้น ขอขอบคุณ Maxsite 1.10 CMS ที่พัฒนาโดยคนไทย ขอขอบคุณทุก ๆ คลิกที่แวะมาเยี่ยมชมเรา "สหวิชา ดอท คอม"

| เกี่ยวกับสหวิชา.คอม | สาระการเรียนรู้ | บทความ | สื่อการเรียนการสอน | แบบฝึกทักษะ | เล่าสู่กันฟัง | คำถามยอดนิยม | Links น่ารู้ | ทีมงานสหวิชา.คอม | ติดต่อเรา |